Aking Calaydyum Boy

Simula  pa nung una grade 5 kita nakita ang pogi mo at natural na matangkad. Hindi ka namamansin tuwing naglalakad ako sa harap mo, hindi mo ako tinitignan ngunit sabi nila mabait ka at nahihiya kalang talaga sa taong hindi mo kilala, hwag kang mag-alala hindi ako nangangagat humahanga lang ako sayo, dahil ang tahimik mo lang totoo ikaw ang kahulugan ng iniisip ko na tahimik na matalino, Ako ang kaibahan mo dahil madaldal ako mahina ako sa asignaturang matematika ikaw magaling ka, at sabi ni degu hakot award ka daw..., Ako hindi ang hinahakot ko lang ang buhangin na kahit kailan hindi mabibilang at bilang pangatlong taon ngayon na hinahangaan kita gusto ko sanang magtapat subalit ako ay makamahiya...,, Sana may sa taong ito maging magkaibigan tayo..,, Doon  naman naguumpisa ang lahat..,, Ako ay naguguluhan sa mga emosyon na pumapasok sa aking isipan na ako ay mabully lamang kung ako ay magsasabi ng aking nararamdaman.,, Ako takot ako dahil may nakaraan ako na hindi ko pa kayang matanggal at nananalangin ako na sana ikaw ang gamiting kasangkapan ng Ama para mawala iyon. 

Ilang taon ko na rin itong iniinda, pero  patuloy parin akong nananalangin sapagkat kahit ako sa sarili ko gusto ko na itong mawala. Lahat ng mga alalahanin ko, problema nawawala kapag nakikita ka noong pang nasa elementarya tayo. Sana makilala kita ng lubusan